Kościół O. Reformatów

Kościół św. Antoniego Padewskiego w Przemyślu to obiekt wybudowany w XVII wieku w stylu barokowym. Należy do zakonu Franciszkanów nazywanych w Przemyślu Reformatami. Reformaci to nie odrębny zakon, ale forma odłamu zakonu Franciszkanów, powstał w XVI w. wskutek licznych ruchów celem odnowy w tym zakonie. Reformaci posiadali własną autonomię i normy, które miały za zadanie pomagać w zachowaniu  duchowości i surowszego stylu życia.

Kościół w Przemyślu powstał  w roku 1627, początkowo jako drewniany kościółek z inicjatywy zakonnika o. Bonawentury pochodzącego również z Przemyśla. Kościół znajdował się poza murami miasta, tuż obok bramy Lwowskiej, dzisiaj już nieistniejącej, której jedynie zarys z cegieł możemy zauwać na ulicy przy Placu na Bramie.  Drewniany kościół Reformatów spłonął w 1657 podczas najazdu na Przemyśl przez oddziały Rakoczego. Zakonnicy zostali wymordowani, a ołtarze sprofanowane.

Andrzej Maksymilian Fredro podjął próbę odbudowy. Postawiono kościół murowany i otoczono murem. W wieku XIX kościół został odrestaurowany. Charakterystyczną cechą jest to, że kościół znajduje się dzisiaj ok. 3 metry poniżej poziomu ulicy. Zachował się także teren starego cmentarza, otoczonego murem obronnym oraz zachowana basztą. Na murze zobaczymy stacje Męki Pańskiej z początku XIX wieku. W podziemiach tego właśnie kościoła został pochowany Andrzej Maksymilian Fredro.

Wyposażenie kościoła to zabytki z  XVIII wieku, poza krucyfiksem na ołtarzu głównym, którego autorem jest Tomasz Hutter. Freski namalował znany artysta Stanisław Stroiński.

Tuż obok kościoła zobaczymy przy murze pomnik z XIX w. przedstawiający gwardiana klasztoru Krystyna Szykowskiego, który w roku 1672 zmobilizował mieszkańców Przemyśla i nocą zaatakował Tatarów  we wsi Kormanice niedaleko Przemyśla.

Kościół Reformatów w Przemyślu  - widziany z Wieży Muzeum Dzwonów i Fajek

Kościół Reformatów w Przemyślu - widziany z Wieży Muzeum Dzwonów i Fajek