Bunkry Linii Mołotowa w Przemyślu

Bunkry Linii Mołotowa to obiekty z czasów II Wojny Światowej należące do umocnień wybudowanych wzdłuż granicy między III Rzeszą, a Związkiem Radzieckim po zawarciu paktu Ribbentrop – Mołotow.  W samym Przemyślu znajduje się kilkanaście obiektów związanych z tym okresem, jednak polecam obejrzenie dwóch znajdujących się przy rzece San, których stan zachowania jest zadowalający, a dojazd nie sprawi żadnych problemów. Zarówno przy jednym, jak i przy drugim bunkrze, można bez problemów zaparkować w pobliżu samochód.

Polecam w szczególności:

1) czterostrzelnicowy betonowy schron bojowy do ognia dwubocznego z kopułą bojowo-obserwacyjną znajdujący się przy Hotelu Gromada

Schron bojowy Linii Mołotowa w Przemyślu - przy Hotelu Gromada

Schron bojowy Linii Mołotowa w Przemyślu - przy Hotelu Gromada

2) trzystrzelnicowy betonowy schron bojowy do ognia bocznego  z kopułą bojowo-obserwacyjną przy Galerii Sanowa w Przemyślu

Schron bojowy Linii Mołotowa w Przemyślu - przy Galerii Sanowa

Schron bojowy Linii Mołotowa w Przemyślu - przy Galerii Sanowa

Ewentualnie przejeżdżając między nimi można obejrzeć jeszcze kojec forteczny do ognia bocznego znajdujący się obok Mostu R. Siwca również w pobliżu budynku hipermarketu. Jednak dla osób nie interesujących się szczególnie tą tematyką, ten obiekt właściwie nie będzie zachwycał i w zupełności wystarczy zobaczenie dwóch wyżej wymienionych.

Bunkier Linii Mołotowa w Przemyślu - przy moście Siwca

Bunkier Linii Mołotowa w Przemyślu - przy moście Siwca

Linia Mołotowa to pas radzieckich umocnień, wybudowanych w latach 1939-1941. Do planowania nad umocnieniem  granicy przystąpiono już w październiku 1939 roku, jednak roboty rozpoczęły się dopiero latem 1940 roku. Linia żelbetowych i pancernych fortyfikacji oraz fortyfikacji polowych  ciągnęła się od Bałtyku, aż za Przemyśl na południu. Głównymi robotnikami byli żołnierze, których przy budowie pracowało 140 000. Ponadto 18 000 specjalistów cywilnych. Do pracy zmuszani byli również okoliczni mieszkańcy. Tradycyjnie podczas okresu budowy zaostrzono przepisy dotyczące bezpieczeństwa, i tak np.: wprowadzono zakaz przebywania osób postronnych. Prace przy każdym obiekcie składały się z kilku etapów. Na początku wykonywano wykop zgodnie z planem, po czym wykonywano fundament oraz ewentualnie wykopywano studnie. Po tym etapie następowało wykonanie zbrojenia i szalunków oraz betonowanie głównych ścian. Następnie wykonywano prace wykończeniowe związane z montowaniem strzelnic, instalacji elektrycznej itp. Grubość stropów wynosiła ok. 1,5 m, natomiast ściany miały nawet  2 m grubości. Łącznie na całej postawiono ponad 2000 obiektów. Głównym elementem Linii Mołotowa były schrony bojowe. Schrony posiadały agregaty prądotwórcze, wentylatory do przewietrzania schronu, studnie, zbiorniki na szambo, a nawet peryskopy do obserwacji pola walki. Zarówno konstrukcje jak i uzbrojenie były na owe czasy bardzo nowoczesne.  Wiele obiektów miało kopuły pancerne montowane w stropie. Takie są też widoczne w dwóch polecanych do zwiedzenia schronach w Przemyślu. Po wojnie oddziały UPA wykorzystywały schrony te jako tymczasowe schronienia. Bunkry przemyskie należały do Przemyskiego Rejonu Umocnionego, którego długość wynosiła 120 km i rozciągał się mniej więcej od Sieniawy do Bieszczad. Zadaniem tego odcinka była obrona szlaku do Lwowa. Nie ukończono oczywiście całkowicie całego odcinka, tak więc w dniu rozpoczęcia działań wojennych przez Niemców, umocnienia Linii Mołotowa nie były w pełni gotowe.

Pakt Ribbentrop-Mołotow była to umowa międzynarodowa zawarta dniu 23 sierpnia 1939 roku, będąca paktem o nieagresji pomiędzy III Rzeszą Niemiecką i Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich. Pakt podpisano w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych obu państw – Joachima von Ribbentropa i Wiaczesława Mołotowa. Ten pierwszy został skazany w procesie norymberdzkim na karę śmierci, drugi natomiast dożył spokojnie lat 80-tych.

Skomentuj

WordPress SEO fine-tune by Meta SEO Pack from Poradnik Webmastera