Twierdza Przemyśl « Region « Przemyśl – przewodnik turystyczny

Twierdza Przemyśl

Twierdza Przemyśl to ogromny zespół fortyfikacji z okresu I Wojny Światowej składający się z dwóch pierścieni umocnień: pierścieni zewnętrznego oddalonego od centrum miasta około 10-12 km oraz pierścienia wewnętrznego oddalonego od centrum o około 2-3 km. Najbardziej imponujące obiekty znajdują się w pierścieniu zewnętrznym.

Twierdza Przemyśl była budowana od laty 50-tych XIX wieku. Prace trwały z przerwami aż do wybuchu I Wojny Światowej. Mimo tak długiego okresu twierdza nie była ostatecznie ukończona w momencie rozpoczęcia działań wojennych. Spełniła jednak swoją rolę. Często porównywana jest z dwiema innymi największymi twierdzami tj.: Antwerpia i Verdun.

Odwiedzeniu polecam szczególnie kilka fortów:
Fort Werner w Żurawicy – najlepiej zachowany obiekt Twierdzy Przemyśl, od niedawna udostępniony turystom. Wstęp jest wprawdzie płatny, ale jest to obiekt godny zobaczenia. Poza tym mamy tutaj dogodny dojazd i parking koło obiektu, tak, że nawet autokar nie będzie miał problemu z zaparkowaniem. Fort Werner to fort główny zewnętrznego pierścienia. Nie posiadał fortów pomocniczych. Ponieważ przez długie lata był użytkowany przez wojsko, zachował się do dnia dzisiejszego w bardzo dobrym stanie. Po wejściu widzimy budynek koszar, w którym znajdowały się również kuchnia, magazyny żywności i pomieszczenia komendanta fortu. Budynek za koszarami to magazyny amunicji, lokal opatrunkowy oraz ubikacje. W forcie zachowana jest poterna – główne przejście do kaponiery w fosie. Zachowane zostały również wały artyleryjskie i schrony w poprzecznicach, fosa oraz mur Carnota. Teren fortu obejmuje powierzchnię ok. 8,5 ha.

Fort Borek – fort budowany w latach 1897-1900, był fortem pancernym. Do dzisiaj widoczne są resztki murowanej bramy,  koszary oraz stanowiska artyleryjskie. Ważnym zadaniem tego fortu było wspieranie ogniem fortu nr XIV Hurko. Na wyposażeniu fortu były m.in. 2 armaty kaliber 8 cm.  Koszary posiadały 2 piętra. Na parterze były pomieszczenia pełniące funkcję koszar, wartownia, magazyn żywności oraz studnia, schron oraz magazyny aminucji jak również punkt opatrunkowy. Na piętrze znajdowała się kuchnia, pomieszczenia dla załogi fortu i oficerów. W budynku koszar znajdowały się również ubikacje (po części zachowane i widoczne do dzisiaj). Załoga fortu liczyła 92 osoby, w tym 3 oficerów i komendant fortu. W okresie międzywojennym na terenie fortu stacjonowało Wojsko Polskie, a napisy z tego okresu wyryte w cegłach koszar są najlepszym dowodem. W czasie nalotów fort służył również lokalnej ludności jako schronienie.  Od roku 2005 roku dzierżawcą fortu jest Stowarzyszenie 3 Historycznego Galicyjskiego Pułku Artylerii Fortecznej im. Księcia Kinsky’ego z Przemyśla, dzięki czemu obszar wokół fortu został uporządkowany i podjęto pewne prace rewiatalizacyjne. Dojazd jest również dosyć dobry, również autokar nie będzie miał problemu z dotarciem i zaparkowaniem. Można mieć nadzieję, że obiekt zostanie wkrótce ciekawie przystosowany dla zwiedzających.

Fort Salis Soglio – bardzo duży i interesujący fort. Niestety dojazd autokarem praktycznie niemożliwy (zawrócenie autokaru na wąskiej drodze graniczy wręcz z cudem), polecam jedynie dla zwiedzających prywatnymi samochodami lub niewielkimi busami. Dojeżdżamy do niewielkiego lasu i przy szlabanie parkujemy samochód. Następnie trzeba przejść kilkaset metrów pieszo. Fort niestety bardzo zaniedbany, przy wejściu wita nas tablica informująca, że wstęp jest zabroniony. Tak więc zwiedzamy na własne ryzyko. Szkoda, że dotychczas żadna gmina nie zainteresowała się tym obiektem. Powstał w latach 1882-1886 według projektu szwajcarskiego inżyniera Daniela Salis-Soglio. Miał to być fort pancerny, ale po roku budowy zmniejszono środki na zakup kosztownych pancerzy, w wyniku czego zmieniono również plany. Z tego powodu fort jest klasyfikowany jako nietypowy fort artyleryjski.  Na forcie zachowała się oryginalna, ceglana brama wjazdowa, konstrukcje kazamat oraz korytarz prowadzący na dziedziniec centralny. Kazamaty w części środkowej fortu zachowane są bardzo dobrze, dziedziniec lewy został niestety zniszczony. Na górny wał prowadzą schody z prawego dziedzińca.

WordPress SEO fine-tune by Meta SEO Pack from Poradnik Webmastera